DAG VAN DE VROUW

DAG VAN DE VROUW

Het is pas 112 jaar geleden dat vrouwen in Nederland in de gelegenheid werden gesteld deel te nemen aan verkiezingen. Vanaf het begin van de 20e eeuw werd er hard gestreden voor meer rechten voor de vrouw. De Vereniging voor Vrouwenkiesrecht had al sterke banden met de Vrijzinnig Democratische Bond sinds zijn oprichting in 1901. De vereniging was een organisatie die vocht voor vrouwenemancipatie in het algemeen en de invoering van  algemeen vrouwenkiesrecht in het bijzonder. Lid waren vooral hoog opgeleide vrouwen met vooruitstrevende denkbeelden.

Op instigatie van voorvechter van het vrouwenkiesrecht Aletta Jacobs, lid van de Vrijzinnig Democratische Bond, werd in 1918 op miraculeus snelle wijze een initiatiefwetsvoorstel tot invoering van het vrouwenkiesrecht aangenomen. Dit ondanks het grote verzet van de ARP, die vrouwenemancipatie en vooral vrouwenkiesrecht een zaak van geen belang vond.

Met de aanname van het wetsvoorstel ging de VDB de geschiedenis in als de partij van de vrouwenemancipatie, een ontwikkeling die nog steeds gaande is. Ongelijkheid tussen man en vrouw, op vele terreinen, is nog steeds aanwezig. Een situatie waar iedereen zich moet tegen verzetten en inspannen deze te slechten. De “nieuwe VDB” ziet erop toe dat dit ook gebeurt.

Arie Goote

DE GRENS IS BEREIKT!!!

DE GRENS IS BEREIKT!!!

Wat de Vrijzinnig Democratische Bond betreft is de grens bereikt. De grens van het almaar over de schutting gooien van landelijke problemen bij de gemeenten van Nederland.
De gemeenten in Nederland hebben voldoende eigen problemen. Ze hebben het moeilijk genoeg financieel gezond te blijven teneinde hulpbehoevenden de zorg te kunnen bieden die ze nodig hebben; mensen in een goede en betaalbare woningen te kunnen huisvesten; onze jeugd te kunnen onderwijzen in fatsoenlijke schoolgebouwen en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Ik heb van dichtbij mogen ervaren voor welke uitdagingen zowel de vluchtelingen als de gemeenten in Nederland komen te staan bij de huisvesting van statushouders. Het eerste probleem is het vinden van een geschikte en betaalbare woning. Veel gemeenten, zeker in de randstad, hebben al genoeg problemen met het bieden van huisvesting aan de woningzoekenden die al jaren op lange wachtlijsten staan.
De statushouder voert die druk nog eens extra op en krijgt, vaak met voorrang, een woning toegewezen. Hoewel er weinig Nederlanders zijn die vinden dat je vluchtelingen niet moet helpen, is er toch veel onvrede over dit beleid.

Bijkomend probleem is dat iedere gemeente weer net even anders omgaat met de huisvesting van statushouders, waardoor er, zeer begrijpelijk, ook veel onvrede is bij de statushouders zelf. In de ene gemeente krijgt een statushouder direct een leuk appartement toegewezen terwijl de statushouder in een andere gemeente een tijdelijke voorziening krijgt aangeboden bestaand uit een kleine kamer of met twee of drie mensen in één huis. Statushouders ontmoeten elkaar op verschillende plekken en constateren dit fenomeen en niet alleen op het gebied van huisvesting maar ook bij scholing, inburgering, werk vinden, et cetera.

Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal roept, onder leiding van het VNG de Nederlandse gemeenten op, de vluchtelingenproblematiek terug te geven aan de Rijksoverheid die dat probleem dan met de provincies mag gaan oplossen. Nu onze Nederlandse koeien nauwelijks meer in de wei staan kunnen we prima in iedere provincie een aantal aaneengesloten weilanden onteigenen en voor statushouders woningen en voorzieningen bouwen waar zij in vijf jaar (indien terugkeer naar het land van herkomst niet mogelijk blijkt) kunnen worden klaargestoomd teneinde als volwaardig en volleerd burger in te schuiven in onze samenleving.

Dit biedt niet alleen de nodige veiligheid voor deze totaal ontheemde mensen, die zich in een vreemd land met een totaal vreemde cultuur, moeten zien te hervinden. Het vergroot ook nog eens de kans op een succesvolle en bevredigende integratie in onze samenleving, waar alle betrokkenen vrede mee hebben.

Mark Doorn

 

 

 

Micromanaging Bloemendaal en omstreken

Micromanaging Bloemendaal en omstreken

Bloemendaal, 8 februari 2020 – De belangrijkste taken van de gemeenteraad zijn het vaststellen van de beleidskaders, het controleren van het college en daarmee het vertegenwoordigen van het volk. De uitvoering van het beleid is de taak van het college van burgemeester en wethouders. Eén voorbeeld: kan een raadslid voorstellen doen om een trottoir te repareren? Nee, dat kan niet, de raad moet zich beperken tot de hoofdlijnen.

Hoe anders was het tijdens de laatste extra vergadering van de Commissie Grondgebied van de Gemeenteraad afgelopen dinsdag 4 februari. Het college moest uitleg geven aan hetgeen door de diverse gemeentes in de regio was besloten….althans besproken…over de bereikbaarheid en veiligheid van de regio tijdens het Formule 1 weekend in mei met de VRK (Veiligheidsregio Kennemerland). In de VRK zijn onder meer de brandweer, de politie, de hulpdiensten en de burgemeesters vertegenwoordigd. Deskundige mensen….zou je denken.

Nu, het merendeel van de commissieleden was een andere mening toegedaan. De bereikbaarheid van Zandvoort gedurende de F1 races en de veiligheid van onze gemeente Bloemendaal, kwamen volgens hen niet in het stuk voor. Het was een ondoordacht gewrocht dat veel te snel en ten faveure van Zandvoort tot stand was gebracht en waarin geen rekening was gehouden met de belangen van onze gemeente. De commissie steeg qua kennis uit boven de gekwalificeerde wetenschap en ‘know how’ binnen de VRK en stelde zo’n beetje alles ter discussie tot in de kleinste details.

De discussie ging zelfs zó ver dat de wethouder moest uitleggen welke veiligheidsmaatregelen er waren beschreven indien er zich een ramp zou voor doen, in welke vorm dan ook. Een raadslid wordt natuurlijk geacht te weten dat rampenplannen nooit openbaar worden gemaakt, opdat deze niet door derden kunnen worden gefrustreerd. Maar nee hoor, de wethouder moest met de billen bloot…wat hij uiteraard niet deed.

Andere onbenullige onderwerpen, die allang de revue waren gepasseerd, werden te berde gebracht. Zelf een belangrijk onderhandelingspunt moest binnen de commissie worden besproken. Door de partijen die allergisch zijn voor vertrouwelijke zaken, werd overwogen om dit punt in een besloten vergadering nader te bespreken. Nog een geluk dat hiervoor uiteindelijk geen meerderheid te vinden was maar de hele discussie heeft de onderhandelingspositie van de wethouder niet sterker gemaakt.

Beste collega’s raadsleden en commissieleden, houd je bij je taak en verre van allerlei details. Daar hebben we wethouders voor aangesteld, is er een burgemeester benoemd, hebben we een heel bataljon aan ambtenaren die niet van gisteren is! Er is voldoende deskundigheid bij de professionals. Een vinger aan de pols is iets anders dan een vinger in de pap.

Aan grote evenementen kleven altijd risico’s. Met het plan dat er nu ligt denken wij dat het grootste risico dat we lopen is, dat het Formule 1 weekend een topevenement van formaat gaat worden. We wensen alle betrokken veel wijsheid, sterkte en plezier!

Arie Goote

 

 

 

Eigen kinderen eerst ??

Eigen kinderen eerst ??

Nee, dat is niet de reden dat Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal zo kritisch naar het Integraal Huisvesting Programma onderwijs, IHP kijkt.

Het probleem met het IHP is de financiering van één en ander. Waar de basisscholen zelf verantwoordelijk zijn voor het onderhoud van de schoolgebouwen – waar ze gelden voor krijgen van de rijksoverheid – zo is de gemeente verantwoordelijk voor nieuwbouw en uitbreiding van de school. Met andere woorden; als een school moet groeien, om welke redenen dan ook, dan drukt dat op de gemeentelijke begroting.

Is het dan erg als een school groeit?
Nee, in principe niet. Maar de gemeente Bloemendaal is vele opzichten uniek, zo ook hier.

We kunnen in Bloemendaal spreken van scheefgroei van de scholen. De scholen in Bloemendaal bestaan voor bijna 40 procent uit leerlingen van buiten de gemeente. In absolute cijfers betekent dat zo’n 1.400 leerlingen, dat (uitgedrukt in aantallen klaslokalen) staat voor in totaal zes schoolgebouwen. Schoolgebouwen die wij, als gemeente, in stand moeten houden, verduurzamen en renoveren.

Gemeenten krijgen vanuit de rijksoverheid een budget voor de schoolgebouwen, gebaseerd op het aantal basisschoolleerlingen, woonachtig in de gemeente. Voor de 1.400 leerlingen (lees: de zes schoolgebouwen) is dus geen geld aanwezig, voor uitbreiding, renovatie of nieuwbouw.
Voor de middelbare scholen speelt dit probleem niet vanwege hun regionale functie. Scholen voor het primair onderwijs hebben deze regionale functie niet en worden derhalve ook anders gefinancierd. Als de rijksoverheid de financiering van de basisscholen op een andere (eenzelfde) wijze zou organiseren, zouden we deze discussie niet nodig hebben.

Wij hebben van het college begrepen dat de wethouder een brief heeft geschreven naar Den Haag, om dit probleem onder hun aandacht te brengen.
Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal heeft geen hoge verwachtingen over het antwoord; niet omdat het geen goede brief zou zijn maar, omdat dit probleem in geen andere gemeente in Nederland speelt, zoals het hier speelt.
De basisscholen in Bloemendaal hebben een grote aantrekkingskracht op kinderen (lees: ouders) van buiten onze gemeente. Je kunt tenslotte niet vroeg genoeg beginnen met het bouwen aan het juiste netwerk.

De oplossing, die Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal onderzocht en besproken wil zien met de schoolbesturen, is een plaatsingsbeleid. Een beleid waarbij ouders kunnen kiezen uit scholen uit, bijvoorbeeld, een bepaald postcode gebied. Enige overlap bij scholen, die aan de rand van de gemeente staan zal er altijd zijn, maar dit is wel een manier de groei van scholieren van buiten de gemeente binnen onze scholen enigszins te beteugelen.
Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal is natuurlijk voor vrijheid van onderwijs, maar constateert wel het grote nadeel van het op afstand zetten van de schoolbesturen, waardoor de invloed van de (lokale) overheid op het onderwijs grotendeels is verdwenen. Als de scholen niet meewerken, zullen we met lede ogen aan moeten zien hoe we moeten gaan bezuinigen op andere collectieve voorzieningen voor onze bewoners zoals de gemeentelijke muziekschool, de bibliotheek etc..
Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal is blij dat de motie, die wij hiertoe hebben ingediend, bijna unaniem door de raad is aangenomen.
Nu afwachten of er een goede oplossing wordt gevonden en komt.
Mark Doorn

Wel de duurste…. maar niet de rijkste

Wel de duurste…. maar niet de rijkste

De gemeente Bloemendaal is dan misschien wel de duurste gemeente van Nederland. Het is beslist niet de rijkste gemeente van Nederland. Als gemeente, waar weinig meer ontwikkeld kan en mag worden, hebben we toch de grootst mogelijke moeite om de financiële huishouding op orde te houden. Als enerzijds zo ontzettend groene gemeente, staan we anderzijds zo ontzettend in het rood.

Zoals de wethouder tijdens de Gemeenteraadsvergadering van 7 november j.l. uit heeft gelegd krijgt de gemeente Bloemendaal veel minder uit de rijksruif dan andere gemeenten van gelijke grootte. Je kunt daar natuurlijk prat op gaan, maar uiteindelijk komt de rekening bij de burger terecht.
Tijdens de begrotingsbehandeling van vorig jaar heeft de huidige coalitie die pijn maar vast bij de burgers neergelegd door de OZB aanzienlijk te verhogen. Ver weg nog van de volgende gemeenteraadsverkiezingen, opdat iedereen het tegen die tijd wel vergeten is. Gelukkig wordt er nog wel goed oppositie gevoerd in Bloemendaal en stemde vorig jaar de gehele oppositie tegen die nieuwe begroting en vooral tegen de nieuwe voorstellen, die naar onze smaak veel te ambitieus waren.

Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal zal u ook de komende jaren blijven herinneren aan die zeer pijnlijke maatregel. Bezuinigen was geen optie en onze alternatieve begroting werd weggewuifd alsof wij niet goed bij ons hoofd waren!

Hoe anders zien de begroting en de nieuwe voorstellen er voor komend jaar uit. Ik kan niet anders concluderen dan dat er toch wel iets is blijven hangen van alle kritiek van vorig jaar en dat de hand wat meer op de knip blijft.
Grote zorg blijven de constante overschrijdingen binnen het sociaal domein. Al in 2017 bleek uit onderzoek dat gemeenten 4,4% meer uitgegeven binnen het sociaal domein dan begroot. Deze overschrijding is vooral het gevolg van de uitgaven op de jeugdzorg, zo ook in de gemeente Bloemendaal. Ondanks het landelijke karakter van deze problematiek zullen we toch ook de komende jaren met een kritische blik blijven kijken naar de voorstellen van onze wethouder om de kosten te beteugelen.

Vrijzinnig Democratisch Bloemendaal houdt een vinger aan de pols en zal er alles aan doen om te voorkomen dat de gemeente opnieuw bij de burger moet aankloppen voor een verhoging van de lasten. Investeren waar nodig en bezuinigen waar mogelijk…het kan!

Mark Doorn